به منظور توسعه کشت پاییزه در کشور و معرفی اقلیم های جدید و بررسی روند رشد چغندرقند این آزمایش در سال 1380 در دشت ارزوئیه کرمان انجام پذیرفت. طرح در قالب بلوکهای کامل تصادفی با چهار تکرار انجام گردید. در این تحقیق از رقم مقاوم به بولت DEZ در سه تاریخ کاشت، دهم شهریور، اول مهر و بیستم مهر استفاده گردید، جهت تعیین روند رشد نمونه برداری ها هر دو هفته یکبار تا مرحله برداشت انجام پذیرفت. در تاریخ کاشت اول حداکثر CGR بیست گرم در متر مربع در روز بود که برتری قابل توجهی نسبت به تاریخ کاشت سوم با حداکثر CGR11.9 گرم در روز داشت. CGR حاصله در اوایل فصل رشد پائین بود ولی در ادامه افزایش قابل ملاحظه ای یافته است بالاترین CGR نیز مربوط به تاریخ کاشت اول یعنی 165 روز پس از سبز شدن گیاه بود. RGR تاریخ کاشت سوم بیش از دو تاریخ کاشت دیگر بود. حداکثر NAR نیز مربوط به تاریخ کاشت اول و معادل 4.2 گرم در مترمربع در روز بود. تاریخ کاشت اول با حداکثر شاخص سطح برگ 6 بیشترین LAI را داشته، و نسبت سطح برگ (LAR) در تاریخ کاشت اول بیشتر از دو تاریخ کاشت دیگر بود، ولی در اواخر فصل رشد این روند معکوس گردیده است.

به منظور بررسی اثرات تاریخ و تراکم کاشت بر عملکرد دو لاین پیشرفته سویا تحقیقی در قالب آزمایش فاکتوریل با طرح پایه بلوک های کامل تصادفی با 3 تکرار طی سالهای 81-1380 در ایستگاه تحقیقات کشاورزی میاندوآب به مورد اجرا گذاشته شد. فاکتور تاریخ کاشت در سه تاریخ (P1= 2.1، P2= 2.15 و (P3= 2.30 و تراکم بوته در سه سطح D1= 30)، D2= 40 و D3= 50 بوته در مترمربع( با دو لاین پیشرفته سویا حاصل از تلاقی (Williams × Collombus) و (Williams × Chippewa) در نظر گرفته شدند. تجزیه مرکب عملکرد دانه در دو سال اجرای آزمایش نشان داد که اثر تاریخ کاشت، سال × تاریخ کاشت، تراکم کاشت، تراکم کاشت × لاین، لاین و لاین × تاریخ کاشت × سال بر عملکرد دانه معنی دار است. در تراکم 50 بوته در مترمربع بیشترین عملکرد دانه با لاین حاصل از تلاقی Williams × Chippewa برابر 2.866 تن در هکتار به دست آمد. بیشترین عملکرد دانه (3667 کیلوگرم در هکتار( در تاریخ کاشت P2 با لاین حاصل از تلاقی Williams × Chippewa در سال دوم حاصل گردید. در کل می توان چنین نتیجه گرفت که لاین حاصل از تلاقی Williams × Chippewa عملکردی بیشتر از لاین دیگر داشت و تاریخ کاشت دوم یعنی پانزدهم اردیبهشت با تراکم 50 بوته در مترمربع با لاین حاصل از تلاقی Williams × Chippewa نسبت به سایر تیمارها عملکرد دانه بالاتری تولید نمود.

به منظور بررسی اثرات تاریخ کاشت و رقم بر صفات کمی آفتابگردان به صورت کشت دوم، آزمایشی به صورت اسپلیت پلات در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با 4 تکرار در ایستگاه تحقیقات کشاورزی اسلام آباد غرب انجام گرفت. در این مطالعه اثر تاریخ کاشت به عنوان فاکتور اصلی در چهار سطح (اول تا سی ام تیر ماه به فاصله 10 روز) و چهار رقم آفتابگردان به عنوان فاکتور فرعی (هیبریدهای آذرگل، آل استار، شفق وCMS26´R103 ) مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج آزمایش نشان داد که اثر تاریخ کاشت و رقم بر عملکرد دانه، درصد و عملکرد روغن و پروتئین دانه معنی دار بود. اولین و آخرین تاریخ کاشت به ترتیب با 3849 و 3391 کیلوگرم به ترتیب دارای بیشترین و کمترین عملکرد دانه بودند، هم چنین هیبرید آذرگل با میانگین عملکرد دانه معادل 4152 کیلوگرم در هکتار دارای بیشترین عملکرد دانه بود. اختلاف میان ارقام ناشی از اختلاف طول دوره سبز شدن تا گلدهی آن ها بود و کاهش طول این دوره موجب کاهش ماده خشک، عملکرد دانه، قطر طبق، وزن هزار دانه و شاخص برداشت در تاریخ های کاشت مختلف شد. تاثیر تاریخ کاشت بر عملکرد عمدتا از طریق تغییر صفاتی مانند شاخص برداشت و شاخص سطح برگ بود. در این تحقیق آذرگل بالاترین عملکرد دانه و روغن را دارا بوده و تاریخ کشت اول مناسب ترین تاریخ کاشت بود.

به منظور بررسی اثر تاریخ کاشت و تراکم بوته بر خصوصیات رویشی، عملکرد و اجزا عملکرد ارقام کلزا، آزمایشی به صورت اسپلیت پلات فاکتوریل در قالب بلوک های کامل تصادفی، در چهار تکرار و در طی دو سال زراعی 80-1379 و 81-1380 در ایستگاه تحقیقات کشاورزی گنبد اجرا شد. چهار تاریخ کاشت 30 مهر، 15 آبان، 30 آبان و 15 آذر در کرت های اصلی و دو رقم ساری گل (PF) و هایولا 401 و دو فاصله ردیف 24 و 36 سانتیمتر به صورت فاکتوریل در کرت های فرعی قرار گرفتند. نتایج تجزیه مرکب دو ساله داده های آزمایش نشان داد که با تاخیر در تاریخ کاشت ارتفاع گیاه،تعداد روز تا گلدهی و رسیدگی فیزیولوژیک، طول دوره گلدهی و تعداد غلاف در بوته به طور معنی داری کاهش یافت. هیبرید هایولا 401 تعداد دانه در غلاف و وزن هزار دانه بیشتری نسبت به رقم ساری گل تولید کرد. هم چنین تعداد غلاف در بوته و تعداد دانه در غلاف در فاصله ردیف 36 سانتیمتر به طور معنی داری بیشتر از فاصله ردیف 24 سانتیمتر بود، در حالی که وزن هزار دانه در فاصله ردیف 24 سانتیمتر بیشتر گردید. با تاخیر در تاریخ کاشت عملکرد دانه به طور معنی داری کاهش یافت. تاریخ کاشت اول با 4513 کیلوگرم در هکتار بیشترین و تاریخ کاشت چهارم با 3228 کیلوگرم در هکتار کمترین عملکرد دانه را تولید کردند. هیبرید هایولا 401 (با 4139 کیلوگرم در هکتار) عملکرد دانه بیشتری از رقم ساری گل (با 3550 کیلوگرم در هکتار) تولید کرد. هم چنین میزان عملکرد دانه در فاصله ردیف 24 و 36 سانتیمتر به ترتیب 4238 و 3451 کیلوگرم در هکتار بود. تیمار تاریخ کاشت اول، هیبرید هایولا 401 و فاصله ردیف 24 سانتیمتر با 5169 کیلوگرم در هکتار بیشترین عملکرد دانه را تولید کرد.

اسفناج یکی از مهمترین سبزیجات برگی می باشد که بصورت تازه خوری و فرآوری شده مصرف می شود. به منظور بررسی اثر تاریخ کاشت پاییزه و روش کاشت بر عملکرد و اجزا عملکرد اسفناج رقم ورامین 88، آزمایشی به صورت کرت های خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در چهار تکرار در دو سال زراعی 86-1385 و 87-1386 در ایستگاه تحقیقات کشاورزی ورامین اجرا شد. تیمارهای آزمایشی شامل تاریخ کاشت در سه سطح: 15شهریور، اول و 15 مهر به عنوان کرت های اصلی و روش کاشت در سه سطح: کرتی، وسط پشته 60 سانتی متری و در دو طرف پشته 60 سانتی متری به عنوان کرت های فرعی بودند. عملکرد، طول برگ، عرض برگ، طول دمبرگ، تعداد برگ و وزن ده بوته اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که بین تاریخ های مختلف کاشت از نظر عملکرد و اجزا عملکرد تفاوت معنی داری وجود داشت بطوریکه عملکرد با تاخیر در کاشت و در محدوده زمانی یکسان از کاشت تا برداشت (45 روز) روند کاهشی داشت. از میان روش های کاشت نیز بیشترین تولید به روش کاشت دو طرف پشته تعلق داشت. با توجه به نتایج حاصل از این تحقیق تاریخ کشت15 شهریور و روش کاشت در دو طرف پشته 60 سانتی متری برای رقم اسفناج ورامین 88 در منطقه ورامین و مناطق مشابه تعیین شد.

به منظور بررسی اثر تاریخ های کاشت و مقدار بذر  بر عملکرد علوفه و صفات مورفولوژیک شبدر ایرانی و مقایسه این عوامل در کشت های مکانیزه و سنتی، این پژوهش طی سال های 82 – 1380 به اجرا در آمد. آزمایش به صورت کرت های دو بار خرد شده و در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار و 27 تیمار در موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر اجرا شد. روش کاشت به عنوان عامل اصلی (A) در سه سطح کشت خطی، کشت خطی در کرت، کشت کرتی و تاریخ کاشت به عنوان عامل فرعی (B) در سه سطح 15 شهریور، 31 شهریور، 15 مهر و مقدار بذر به عنوان عامل فرعی فرعی (C) در سه سطح 10 کیلوگرم، 15 کیلوگرم و 20 کیلوگرم در هکتار مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج  نشان داد که در سال های آزمایش و چین های مختلف و مجموع سه چین علوفه بین روش های کاشت، تاریخ های کاشت و مقدار بذر و اثرات متقابل بین آن ها از نظر عملکرد علوفه خشک و صفات مورفولوژیک تفاوت معنی داری وجود دارد. کشت کرتی با میانگین 13.42 تن، تاریخ کاشت 15 شهریور با 12.02  تن و مقدار بذر 15 کیلوگرم در هکتار با  10.11  تن و ترکیب کشت کرتی × تاریخ کاشت 15 شهریور × میزان بذر 10 کیلوگرم در هکتار با 68/16 تن در هکتار بیشترین عملکرد علوفه خشک را داشتند. نتایج تجزیه مرکب نشان داد که اثر سال بر روی عملکرد علوفه خشک اثر معنی دار دارد. نتایج نهایی این پژوهش نشان داد که در منطقه کرج برای تولید علوفه در شبدر ایرانی، کشت کرتی، تاریخ کاشت 15 شهریور و میزان بذر 15 –10 کیلوگرم در هکتار قابل توصیه است.

برای تعیین تاریخ کاشت، تراکم بوته و آرایش کاشت مناسب برنج، یک آزمایش در سال 1383 در روستای بوریاباف در دشت سیلاخور )استان لرستان( به صورت کرت های دو بار خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با چهار تکرار بر روی رقم دم سیاه )گروه صدری( اجرا شد. عامل اصلی شامل سه تاریخ نشا کاری بذر 17) و 24 فروردین و 16 اردیبهشت( در محل خزانه، عامل فرعی شامل دو سطح تراکم کاشت 160000) و 250000 بوته در هکتار( به صورت کپه کاری )چهار نشا در کپه( و عامل فرعی فرعی شامل دو آرایش کاشت )مربعی و غیر مربعی( در نظر گرفته شد. با تاخیر در تاریخ کاشت، صفت عملکرد بیولوژیکی افزایش و شاخص برداشت کاهش یافت .(P<0.05) با افزایش تراکم، تعداد خوشه بارور در متر مربع، عملکرد بیولوژیک و عملکرد دانه افزایش و تعداد پنجه بارور در کپه، تعداد دانه در خوشه، وزن خشک اندام های هوایی یک بوته کاهش یافت .(P<0.05) آرایش کاشت مربعی سبب کاهش تعداد دانه در خوشه گردید .(P<0.05)